مرجع دانلود پاورپوینت های درسی

حجم فایل : 1.1 MB
نوع فایل : پاور پوینت
تعداد اسلاید ها : 35
راهنمای بالینی مراقبت از کاتترهای عروقی در بیماران همودیالیزی
(Vascular catheter Care Guideline) راههای دسترسی عروقی دسترسی عروقی در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه می تواند به صورت موقت یا دایم باشد:
کاتتر های کاف دار یا بدون کاف
فیستول شریانی وریدی
گرافت های شریانی وریدی بهترین محل های قرار دادن کاتتر به ترتیب عبارتند از:

ورید ژوگولار داخلی راست
ورید ژوگولار داخلی چپ
ورید ساب کلاوین (ارجحیت با دست راست)
ورید فمورال(فقط جهت بیماران بستری در بیمارستان)
مراقبت های استفاده از کاتترهای وریدی پانسمان: در خلال پروسه اتصال و قطع کاتتر، هم کارکنان دیالیز و هم بیمار بایستی از ماسک‌های جراحی استفاده کنند.
پوشیدن دستکش بعد از شستن دستها توسط پرستار الزامیست.
سپس با روش استریل محل کاتتر باید با نرمال سالین یا الکل سفید تمیز شود.
از به کاربردن بتادین بدلیل آسیب رساندن به کاتتر باید اجتناب کرد.
پانسمان: لومن و سرهای کاتتر نباید در هوا باز بمانند.

درحالی که یک گاز تمیز زیر اتصالات کاتتر نگه‌داشته می‌شود یک سر یا سرنگ باید همواره روی و یا درون لومن کاتتر قرارگرفته باشد.

لومن کاتتر باید استریل نگه داشته شود.

تزریقات از طریق کاتترها ممنوع می باشد. پانسمان: بعد از هر دیالیز، هاب کاتتر (catheter hubs) و اتصالات جریان خون باید در یک ماده ضدعفونی کننده به مدت 3 تا 5 دقیقه قرار بگیرند و قبل از جدا شدن خشک شوند.

به نظر می رسد ضد عفونی کننده های محتوی کلرهگزیدین (>0/5) نتایج بهتری نسبت به بتادین از خود به جای می گذارند.

بعد از جدا کردن هر لاین از کاتتر، پیچ های اتصالات کاتتر باید با کلرهگزیدین اسکراب شوند.

کاتتر باید با یک پانسمان خشک و استریل پوشانده گردد.

از پانسمان های غیر نفوذ پذیر به هوا باید اجتناب گردد و باید یا از گاز استریل و یا از پانسمان شفاف نیمه تروای استریل استفاده شود.

پانسمان: در حین دیالیز باید پانسمان وجود داشته باشد.

کاتترهای تونل دار که کاملا ترمیم شده اند ممکن است احتیاج به پانسمان نداشته باشند.
تعویض پانسمان در کاتتر های موقت با گاز استریل حداقل هر 2 روز یکبار و با پانسمانهای شفاف نیمه تراوا حداقل هفته ای یکبار انجام شود.

در شرایط تعریق زیاد یا خونریزی یا شل یا کثیف شدن پانسمان، تعویض باید زودتر انجام شود. استحمام : ناحیه بیرونی نباید به هیچ عنوان به طور کامل در زیر آب حمام قرار بگیرد.
هم چنین استحمام تنها باید بعد از مستقر و مستحکم شدن مجرای خروجی کاتتر دائم انجام شود.
در صورت تمایل بیمار برای استحمام، باید قبل از مراجعه به واحد دیالیز صورت بگیرد.
از شنا کردن به حالتی که کل بدن در زیر آب قرار بگیرد، مثلا در استخر های کلردار، به دلیل اح...