
حجم فایل : 421.3 KB
نوع فایل : پاور پوینت
تعداد اسلاید ها : 21
بنام خدا بیماریهای خودایمنی دستگاه عصبی
مولتیپل اسکلروزیس
MS دمیلینه شدن پیشرونده و خود ایمنی در CNS است . دمیلینه شدن عبارت است از تخریب میلین موادی متشکل از چربی و پروتئین که فیبرهای عصبی خاصی را در مغز و نخاع احاطه کرده است . دمیلینه شدن منجر به اختلال در انتقال ایمپالس های عصبی می شود . ام اس در هر سنی ممکن است روی دهد اما به طور معمول در جوانان 20 تا 40 سال روی می دهد و زنان را بیشتر از مردان مبتلا می کند . تظاهرات بالینی
نشانه های اولیه شامل:
خستگی ، افسردگی ، ضعف ، بی حسی ، اشکال در هماهنگی ، عدم تعادل و درد می باشد
در صورت درگیری عصبی اپتیک فرد تاری دید ، دوبینی ، لکه های کور ( اسکوتوما ) و یا نابینایی کامل را بیان می کند .
اسپاسیتستی ، پارستزی ، اختلالات روانی قبل افسردگی و گوشه گیری از سایر علائم اند .
عوارض ثانویه شامل:
یبوست ، زخم فشاری ، ادم ، پنومونی ، استئوپروز ، مشکلات اجتماعی و عاطفی ، عفونت های دستگاه ادراری و مشکلات زناشویی می باشد . ارزیابی و یافته های تشخیصی ام آر آی (دیدن پلاکها)
الکتروفورزCSF
ارزیابی عملکرد شناختی تست عصبی – روانی درمان
هیچ درمان قطعی برای ام اس وجود ندارد . برنامه درمانی اختصاصی برای برطرف کردن نشانه های بیماری و تداوم حیات لازم است .
درمان دارویی :
به دودسته تقسیم می شود :
1 – داروهایی برای اصلاح بیماری 2 – داروهایی برای کنترل نشانه ها
درمانهای اصلاح بیماری: دفعات عود ، مدت عود و تعداد و اندازه پلاک های مشاهده شده در MRI را کاهش می دهد.
اینترفرون ( Rebif و Betaserion ) (هر سه روز یکبار)و کوپاکسون (ماهانه) به صورت زیرجلدی داده می شود .
متیل پردنیزولون در هنگام شعله ور شدن بیماری تجویز می شود. اقدامات پرستاری
1 – ارتقای تحرک جسمی
2 – ورزش
3 – فعالیت و استراحت
4 – بهبود کنترل روده و مثانه
5 – واکنشهای شناختی و عاطفی
و ...
میاستنی گراو میاستنی گراو یک اختلال اتوایمون اثرگذار بر محل اتصال عصب ـ عضله است که از مشخصات آن درجات مختلف ضعف عضلات ارادی است.
زنان بیشتر از مردان و در سنین پایین تر مبتلا می شوند ( 20 ـ 40 سالگی در برابر 60 ـ 70 سالگی در مردان ) در میاستنی گراو ، آنتی بادی هایی که رسپتورهای استیل کولین را هدف قرار می دهند انتقال ایمپالسها از محل اتصال عصب ـ عضله را مختل می کنند . بنابراین رسپتورهای کمتری برای تحریک در دسترس است و منجر به ضعف عضله ارادی می شود که با تداوم فعالیت تشدید می شود
تظاهرات بالینی دیپلویی ( دوبینی ) و پتوزیس ( افتادگی پلک ها ) ،
نارسایی تنفسی ،
ضعف عضلات صورت و ضعف ژنرالیزه
درگیر شدن حنجره موجب دیسفونی ( اختلال صدا ) می شود و خطر خفگی و آسپیراسیون افزایش می یابد .
ارزیابی...