
حجم فایل : 166.1 KB
نوع فایل : پاور پوینت
تعداد اسلاید ها : 39
آخرت گرایی
2 در باره حقيقت انسان دو ديدگاه وجود دارد:
1- مادي: كساني كه هستي را با ماده برابر مي دانند يا انسان را پديده اي كاملاً مادي تلقي مي كنند و تمام قوانين حاكم بر حقيقت انسان را مادي مي دانند.
2- الهي: اين گروه علاوه بر بعد مادي انسان، بعد غير مادي او را نيز اعتقاد دارند و براي انسان علاوه بر بدن مادي، حقيقتي به نام ، روح، قائلند.
3 قرآن در آياتي به دو ساحتي بودن انسان (روح و بدن)، تصريح مي فرمايد:
ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ (سجده – آيه 9)
قُلْ يَتَوَفَّاكُم مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ(سجده – 11)
اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا(زمر – 42)
خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامي باز مي ستاند.
4 بعد گرايشي انسان
بعد گرايشي، همان تمايلاتي اند كه با روح انسان سرشته شده اند. هر انساني ذاتاً از اين گرايشها – هر چند در حد ضعيف و نهفته- بهره مند است
گرايشهاي انسان به دو دسته تقسيم مي شوند:
1- گرايش هاي حيواني: اين گرايش ها ميان حيوان و انسان مشترك اند. مانند: گرايش به حفظ ذات و صيانت از خود و ميل به جنس مخالف، اين گرايش ها را غريزه هم مي گويند.
5
2- گرايش هاي انساني: گرايش ها و تمايلاتي اند كه به انسان اختصاص دارند و يا دست كم نشانه هاي آنها در حيوانات كمتر مشاهده مي گردد.
از گرايش هاي اصيل انسان، ميل و محبت به خداست كه از وي جدايي ناپذير است. امام علي (ع):
((خداوندا! تو قلبها را برمحبت خود آفريده اي.))
6 رابطه دنيا و آخرت
در نظام هدفمند آفرينش، آخرت - كه فرجام هستي است - با دنيا - كه مرحلهاي از هستياست - نميتواند بي ارتباط باشد.
از ديدگاه قرآن، هر كس به دنيا ميآيد بدون ترديد بايد به دنياي ابدي بپيوندد و پاداش ياكيفر اعمال خوب و بد خود را ببيند:
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ. زلزال: 8 - 7)
هر كس ذرهاي كار نيك انجام دهد آن را ميبيند و هر كس ذرهاي كار بد انجام دهد آن راميبيند.
اين ارتباط در كلام پيامبر اعظم صلّي الله عليه وآله به شكل صريح بيان شده است؛
اَلدُّنْيا مَزْرَعَةُ الْاخِرَةِ. دنيا كشتگاه آخرت است. 7 رابطه ميان دنيا و آخرت و اعمال آدمي با پاداش و كيفر، فراتر از روابط قراردادي و طبيعياست؛ رابطه ملكوتي است و همه اعمال خوب و بد انسان بهصورت ملكوتي در رستاخيز ظهور ميكند.
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَداًبَعِيداً. )آل عمران: 30)
روزي كه هر كس آنچه كار نيك به جاي آورده و...