مرجع دانلود پاورپوینت های درسی

حجم فایل : 126.2 KB
نوع فایل : پاور پوینت
تعداد اسلاید ها : 26
بسم الله الرحمن الرحیم IPV6 IPv6 مخفف عبارت Internet Protocol Version 6 يا نگارش 6 پروتكل اينترنت، پروتكل نسل بعدي براي اينترنت هست كه توسط (IETF or Internet Engineering Task Force) به منظور جايگزين نمودن نگارش جاري پروتكل اينترنت (IPv4) طراحي شده.
( براي دوستاني كه نميدونن، بگم كه IETF يه سازمانه كه مسئول ايجاد و توسعه استانداردهاي مورد نياز براي اينترنت و انتقال داده هست). نسخه جاري اين پروتكل (IPv4) كه تقريبا همه از اون استفاده مي‌كنند حدود بيست سال عمرشه (از سال 1981 كه RFC791 نسخه نهاييش منتشر شد). شايد بشه گفت عمر اين پروتكل ديگه تقريبا به سر رسيده و نياز به پروتكل جديد شديدا رو به افزايشه. يكي از اشكالات مهم اين پروتكل هم كمبود فضاي آدرس مورد نياز براي كاربران رو به افزايش اينترنته.
شايد پيش خودتون بگين چرا از اولش به فكرش نبودن و درست طراحي نكردن كه حالا مجبورشن دوباره‌كاري كنن؟
خب بايد بگم از اون روز اول حتي به عقل جن هم نمي‌رسيد كه اينترنت اينقده مورد توجه و استفاده كاربرهاي عادي و خونگي قرار بگيره و هر ننه قمري (بلا نسبت خودم و شما) بشينه پشت يه كامپيوتر و واسه مقاصد دوستانه!! از جمله چت و... يه آدرس IP رو اشغال كنه.
القصه، اونطوري شد كه اينطور دراومد.
البته يخورده سنگينه و در واقع با استفاده از رگرسيون و داده‌هاي آماري موجود يه جوري ميشه گفت كه پيش‌ بيني كرده IPv6 چيست و چرا اهميت پيدا كرد؟ براي پاسخ به اين پرسش به مقداري بازبيني روي طبيعت شبكه احتياج داريم . اينترنت مجموعه‌اي گسترده است كه براي انتقال بسته‌هاي اينترنتي كه به آنها Packet گفته مي شود به وجود آمد. شما مي توانيد Packet ها را به عنوان كارت پستال هاي كوچك ديجيتالي در نظر بگيريد كه اندازه هر كدام 500 بايت است . (البته اين اندازه ، در شرايط گوناگون متفاوت خواهد بود) و آدرس فرستنده و گيرنده بر روي آن قرار گرفته است . براي شناسايي اين Packet ها ، لازم است كامپيوترهاي روي شبكه با يك زبان پايه اي و واحد با يكديگر ارتباط برقرار كنند . طراحان كامپيوتر اين زبان را Protocols ناميدند .
امروزه اينترنت از نسخه چهارم پروتكل هاي اينترنتي (IP) استفاده مي كند. نسخه 1 تا 3 هرگز در خارج از آزمايشگاهها به كار برده نشد ، همين اتفاق براي نسخه پنجم نيز افتاد).
IPv4 تا زماني كه تمامي پروتكل ها به درستي وظايف خود را انجام مي دانند يك چيز واقعاً مفيد بود ، به خصوص كه طراحي آن به سال 1970 باز مي گشت و امتحان خود را پس داده بود . اما اين مجموعه يك سري مشكلاتي داشت كه بعدها غير قابل حل بودن يكي از اين مشكلات مشخص شد ؛ هر كامپيوتر بر روي شبكه احتياج به آدرس اينترنتي مخصوص خود داشت و IPv4 فقط 32 بيت داشت . چون 30 سال قبل به علت مسائل تكنيكي تعداد كل وسائل مربوط به شبكه از 32^2 يا 429467296 كمتر بود – چيزي نزديك به 2 ميليارد – كه مشكل بزرگي به نظر نمي رسيد. اما امروزه با وج...