مرجع دانلود پاورپوینت های درسی

حجم فایل : 268.4 KB
نوع فایل : پاور پوینت
تعداد اسلاید ها : 16
عنوان : قواعد نون و واو در قرائت قرآن نون ساکن دارای 4 حکم یا قاعده به شرح زیر می باشد: 1. ادغام
2. اظهار
3. اقلاب
4. اخفاء ادغام هرگاه نون ساکن به یکی از حروف «ی - ر- م - ل- و – ن » برسد نون ساکن حذف شده و این حروف(که اختصاراً به آنها حروف یرملون می گویند) با تشدید خوانده می شوند.
تذکر : در مورد احکام نون ساکن باید توجه داشت که تنوین هم نوعی نون ساکن محسوب می گردد.
مثال: مَن یَشَاء                  مَیَّشاء
مثال: سِراجاً مُنِیراً               سِراجَمُّنیراً اظهار بمعنای ظاهر و آشکار کردن است.
این قاعده زمانی رخ می دهد که حرف نون ساکن به یکی از حروف حلقی برسد.
حروف حلقی عبارتند از:« ء - هـ - ح - ع - خ – غ ».توجه داشته باشید که حرف الف در واقع همان همزه(ء) می باشد و بر عکس.
مثال: مَن ءَامَنَ - مِنهُم - مِن حَیثُ
نکات اظهار  نکات:
1- در هنگام اظاهر نباید روی نون ساکنه زیاد مکث کرد.
-2  نون ساکنه باید واقعاً ساکن تلفظ شود.
3- نباید بین نون ساکنه و حرف حلقلی ، وقف و ایست ، و با اصطلاح سَکت داشته باشیم. اقلاب(یا قلب به میم) در لغت بمعنای تقدیر کردن است و در تجوید بمعنای تبدیل نون ساکنه به میم.
حرگاه حرف نون ساکنه به حرف ب برسد نون ساکنه تبدیل به میم می شود.
مثال: مِن بَعدِ              مِمبَعدِ اقلاب(یا قلب به میم)    برای تلفظ این میم ایجاد شده ما باید دو تا لب را به هم نزدیک کنیم به حدی که فاصله بسیار کمی با هم داشته باشند آنوقت بخش عمده صوت را از بینی خارج می کنیم و این حرف را به اندازه دو حرکت ادامه می دهیم و بعد حرف  ب  را تلفظ می کنیم.
تذکر: توجه داشته باشید که حرکت به میزان زمانی گفته می شود که نیاز است تا ما یک بند انگشتمان را به آرامی باز کنیم. اخفاء در لغت بمعنای مخفی کردن و در تجوید بمعنای ادای حرف در حالتی بین اظهار  و ادغام  است.
حرف نون ساکنه بجز در حوف یرملون و حروف حلقی و حرف ب که جمعاً 13 حرف است در بقیه حروف که می شود 15 حرف ، اخفاء می شود نون ساکنه در نزد حروف مابقی(15=13-28) اخفاء می شود.
نحوه اخفاء باید به نحو شروع اخفاء و در هنگام تلفظ بدون اینکه نوک زبان به مخرج حرف نون بخورد (یعنی بدون اینکه نوک زبان به سقف دهان بخورد)قسمت عمده صوت را از قسمت بینی خارج کنیم و این حالت را به اندازه دو حرکت ادامه بدهیم، سپس حرف مابقی را ادامه می دهیم.
مثال: اَنفُسَهُم - مَن کانَ - شَمساً زَمهَریراً
مانند (همزه): يَنْاَوْنَ مَنْ امَنَ رَسُولٌ اَمينٌ
(هاء): مِنْهُمْ اِنْ هُوَ قَوْمٍ هادٍ
(عين): اََنْعَمْتَ مِنْ عِلْمٍ سَميعٌ عَليمٌ
(حاء): وَانْحَرْ مِنْ حَكيمٍ عَليماً حَليماً
(غين): فَسَيُنْغِضُونَ يِكُنْ غَنِيَّاً اِلهٍ غَيْرِهِ
(خاء): وَالْمُنْخَنِقَةُ مِنْ خَيْرٍ قَوْمٌ خَصِمُونَ

ادغام نون ساكنه و تنوين ...